روزی، سنگ تراشی که از کار خود ناراضی بود و احساس حقارت می کرد، از نزدیکی خانه بازرگانی رد می شد. در باز بود و او خانه مجلل، باغ و نوکران بازرگان را دید و به حال خود غبطه خورد با خود گفت: ....

این بازرگان چقدر قدرتمند است! و آرزو کرد که او هم مانند بازرگان باشد. در یک لحظه او تبدیل به بازرگانی با جاه و جلال شد! تا مدت ها فکر می کرد که از همه قدرتمندتر است. تا این که یک روز حاکم شهر از آنجا عبور کرد، او دید که همه مردم به حاکم احترام می گذارند حتی بازرگانان.

مرد با خودش فکر کرد: کاش من هم یک حاکم بودم، آن وقت از همه قوی تر می شدم! در همان لحظه، او تبدیل به حاکم مقتدر شهر شد. در حالی که روی تخت روانی نشسته بود، مردم همه به او تعظیم می کردند. احساس کرد که نور خورشید او را می آزارد و با خودش فکر کرد که خورشید چقدر قدرتمند است.

او آرزو کرد که خورشید باشد و تبدیل به خورشید شد و با تمام نیرو سعی کرد که به زمین بتابد و آن را گرم کند. پس از مدتی ابری بزرگ و سیاه آمد و جلوی تابش او را گرفت. پس با خود اندیشید که نیروی ابر از خورشید بیشتر است و آرزو کرد که تبدیل به ابری بزرگ شود و آن چنان

کمی نگذشته بود که بادی آمد و او را به این طرف و آن طرف هل داد. این بار آرزو کرد که باد شود و تبدیل به باد شد. ولی وقتی به نزدیکی صخره سنگی رسید، دیگر قدرت تکان دادن صخره را نداشت. با خود گفت که قوی ترین چیز در دنیا، صخره سنگی است و تبدیل به سنگی بزرگ و عظیم شد. همان طور که با غرور ایستاده بود، ناگهان صدایی شنید و احساس کرد که دارد خرد می شود. نگاهی به پایین انداخت و سنگ تراشی را دید که با چکش و قلم به جان او افتاده است!

هفت راز خوشبختی
متنفر نباش
عصبانی نشو
ساده زندگی کن
کم توقع باش
همیشه لبخند بزن
زیاد ببخش
یک دوست و همراه خوب داشته باش..

1) زندگیتان را با هیچ کسی، مقایسه نکنید.

2) افکار منفی، نداشته باشید.

3) بیش از حد توان خود، کاری انجام ندهید.

4) خیلی خود را، جدی نگیرید.

5)انرژی خود را،صرف کنجکاوی در امور دیگران نکنید.

6) وقتی بیدار هستید، خیال پردازی کنید.

7) حسادت، یعنی اتلاف وقت.

8) گذشته را، فراموش کنید.

9) زندگی،کوتاهتر از آنست که؛از دیگران متنفرباشید.

10) هیچکس جز خود شما، مسئول خوشحال کردن شما نیست.

11) بیشتر، لبخند بزنید.

1-المپیک اتفاقی است که یاد و خاطره ی آن در اعصار ماندگار می شود.در طول یک مسابقه قایقرانی لورنس لیمپوکس به خاطر کمک به یکی از حریفانش که به دردسر افتاده بود از ادامه ی مسابقه صرف نظر کرد.تمام دنیا شاهد این صحنه بودند.اهمیت نجات جان یک انسان برای او مهم تر از برنده شدن بود.حتی با این که او در مسابقه برنده نشد ولی باز هم او یک برنده محسوب می شود.او به این خاطر که روحیه ی جوانمردی به المپیک بخشیده بود،از جانب همه ی پادشاهان و ملکه های دنیا مورد تقدیر قرار گرفت.

2-من داستانی درباره ی رابین گونزالس شنیده ام که او در یک بازی فینال مسابقات تنیس بازی می کرد.این یک رویداد مهم بود،او برای کسب عنوان قهرمانی جهان بازی می کرد.در آخرین سرویس گونزالس برای جلوگیری از امیتاز گرفتن حریف شوت بلندی زد.داور و خط نگه دار هر دو صحیح بودن شوت او را تایید کردندو اعلام کردند که با این شوت او برنده مسابقه است،اما گونزالس پس از مدت کوتاهی مکث و تردید،برگشت و به حریفش دست داد و گفت:((سروخطابود))نتیجه این شد که او آن سرو را باخت و در آن بازی هم شکست خورد.

همه تعجب کردند.چه کسی می توانست تصور کند که یک بازیکن در عین حال که داوران رسما به نفع او امیتاز داده اند و برگ برنده را در دست دارد،این چنین خود را محروم کند و ببازد.هنگامی که از او پرسیدند که او چرا این کار را کرد،پاسخ داد که((این تنها کاری بود که با انجام آن می توانستم از درستکاری خود محافظت کنم))او با این که مسابقه را باخت ولی باز هم یک برنده محسوب می شود.

3-چند نفر تاجر برای انجام ملاقاتی شهرشان را ترک کردند و به خانواده هایشان گفتند که تا جمعه شب بازخواهند گشت.اما به خاطر مشغله ی کاری زیاد نتواستند به موقع کارهایشان را تمام کنند.آن ها دیرشان شده بود و باید به پرواز می رسیدند.درآخرین لحظه در حالی که بلیط هایشان را دردست گرفته بودند،با این امید که هواپیما هنوز پرواز نکرده باشد،به فرودگاه رسیدند.در حالی که آن ها می دویدند یکی از آن ها با میزی برخورد کرد که روی آن یک سبد میوه گذاشته شده بود.همه میوه ها به زمین ریختند و له شدند،ولی آن ها وقتی برای ایستادن نداشتند.همه به دویدن ادامه دادندو خود را به هواپیما رساندند ونفسی با خیال راحت کشیدند البته به جز یک نفر از آن ها.او احساساتی شد و از صندلی اش بلند شد و به دوستان خود گفت خداحافظ و رفت.چیزی که او را شادمان و راضی می کرد برگشتن بود.اوبه طرف میزی که آن را واژگون کرده بود برگشت و دید که پشت آن میز دختر نابینای ده ساله ای برای گذران زندگی اش میوه می فروشد.مرد گفت:((آرزو می کنم که روز شما را خراب نکرده باشم.))از جیبش یک 10 دلاری در آورد و دردست دختر گذاشت وبه او گفت:((مواظب میوه هایت باش))و آنجا را ترک کرد.دختر نمی توانست ببیند که اوکجا می رود.ولی صدای دور شدن قدم هایش را می شنید.درحالی که صدای پای مرد درحال محو شدن بود دختر فریاد کشید:((آیا توخدا هستی؟))آن مرد پروازش را از دست داد ولی آیا او برنده محسوب نمی شود؟یک فرد بدون داشتن مدال هم می تواند برنده باشد و یک شخص با داشتن مدال هم اگر لیاقت برنده شدن را نداشته باشد،بازنده محسوب می شود.

میزان سرمایه گذاری مستقیم خارجی در نقاط مختلف جهان در سال 2015

ایران در جذب سرمایه گذاری مستقیم توفیق آنچنانی نداشته است.

کودکی ده ساله که دست چپش در یک حادثه رانندگی از بازو قطع شده بود ، برای تعلیم فنون رزمی جودو به یک استاد سپرده شد. پدر کودک اصرار داشت استاد از فرزندش یک قهرمان جودو بسازد استاد پذیرفت و به پدر کودک قول داد که یک سال بعد می تواند فرزندش را در مقام قهرمانی کل باشگاه ها ببیند. در طول شش ماه استاد فقط روی بدن سازی کودک کار کرد و در عرض این شش ماه حتی یک فن جودو را به او تعلیم نداد. بعد از 6 ماه خبررسید که یک ماه بعد مسابقات محلی در شهر برگزار می شود.استاد به کودک ده ساله فقط یک فن آموزش داد و تا زمان برگزاری مسابقات فقط روز آن تک فن کار کرد.سر انجام مسابقات انجام شدو کودک توانست در میان اعجاب همگان با آن تک فن همه حریفان خود را شکست دهد! سه ماه بعد کودک توانست در مسابقات بین باشگاه ها نیز با استفاده از همان تک فن برنده شود و سال بعد نیز در مسابقات کشوری، آن کودک یک دست موفق شد تمام حریفان را زمین بزند و به عنوان قهرمان سراسری کشورانتخاب گردد.

وقتی مسابقات به پایان رسید، در راه بازگشت به منزل، کودک از استاد رازپیروزی اش را پرسید. استاد گفت: "دلیل پیروزی تو این بود که اولاً به همان یک فن به خوبی مسلط بودی، ثانیاً تنها امیدت همان یک فن بود، و سوم اینکه راه شناخته شده مقابله با این فن ، گرفتن دست چپ حریف بود که تو چنین دستی نداشتی!

یاد بگیر که در زندگی ، از نقاط ضعف خود به عنوان نقاط قوت خود استفاده کنی.

راز موفقیت در زندگی ، داشتن امکانات نیست ، بلکه استفاده از "بی امکانی" به عنوان نقطه قوت است

انسان‌ها روزانه آشغال‌های زیادی تولید می‌کنند، اما برای دور ریختن این همه آشغال چه کاری می‌توانیم بکنیم؟! یک روز جوانی در کانادا این سوال را از خودش پرسید و می‌دانید که «سوال به ذهن قلاب می‌شود»؛ و حاصلش شد تاسیس یک شرکت آشغال جمع‌کنی که الان ۱۷۵ شعبه در کانادا، آمریکا و استرالیا دارد!
آقای «برایان اسکادمور» در سال ۱۹۸۹ وقتی یک کامیون یدک‌کش آشغال جمع‌کنی را در ونکوور دید، تصمیم گرفت کسب‌وکارش را بر پایه زدودن خرت‌وپرت‌ها و آشغال‌ها ایجاد کند.
او یک کامیون کوچک دست‌دوم را به قیمت ۷۰۰ دلار خرید، و با این شعار که «ما آشغال‌های شما را در یک چشم به‌هم زدن جمع می‌کنیم» کارش را آغاز کرد.
آقای اسکادمور که خودش آن زمان دانشجو بود، وقتی که کسب‌وکارش توسعه پیدا کرد، دانشجوهای دیگر را هم استخدام کرد. بعضی از این افراد، در کوچه‌ها کشیک می‌دادند تا آشغال‌هایی را که توسط شهرداری جمع نشده بود، با خودشان ببرند.
در سال ۱۹۹۳، آقای اسکادمور که یک سال و نیم به فارغ‌التحصیلی‌اش مانده بود، ترک تحصیل کرد تا فقط روی کارش تمرکز کند!
این شرکت حالا با ۱۷۵ شعبه‌اش و بیش از ۱۷۰۰ کارمندش، قراردادهای بزرگ هم می‌بندد؛ و حتی جمع‌آوری و بازیافت زباله‌ها و نخاله‌های به‌جا مانده از حوادثی مثل گردبادها و طوفان‌ها هم به این شرکت سپرده می‌شود.
کامیون‌های این شرکت از سال ۲۰۰۷ به فناوری‌های پیشرفته ارتباطی مجهز شده‌اند؛ از جمله جی‌پی‌اس و امکان ارتباط کامیون‌ها با هم، رهگیری آن‌ها از دور، و همچنین دستگاه‌های کارت‌خوان بی‌سیم برای پرداخت پول. وب‌سایت این شرکت نیز هم‌اکنون با امکانات متنوع از جمله رزرو خدمات و ثبت اینترنتی سفارش‌ها، کار مشتریان را بسیار آسان‌تر کرده است.
تماس تلفنی با این شرکت نیز بسیار راحت است. شماره‌ی این شرکت ?G1-800-GOT-JUNK است که همان نام شرکت نیز است! (?Got junk آشغال دارید؟) و برای گرفتن این شماره، باید عددهای متناظر با هر کدام از حروف را روی صفحه‌کلید تلفن شماره‌گیری کرد. نشانی وب‌سایت شرکت نیز همین است (بدون خطوط تیره و علامت سوال)، و این نشان می‌دهد که مدیر و بنیان‌گذار شرکت چه راهکارها و دید خوبی در زمینه برندسازی و جا انداختن آن داشته است.

اولین جمله ای که ما در اول دبستان می‌آموزیم چیست ؟
بابا نان داد / بابا آب داد...

می دانید اولین جمله ای که انگلیسی ها در دبستان یاد می گیرند چیست؟
من می توانم بخوانم و بنویسم...

و اولین جمله ی ژاپنی ها:
من باید بدانم...

و این است که ما همیشه چشممان به دست پدر است
و پدر را ضامن تامین ملزومات زندگی می دانیم و در بزرگسالی نیز حتی زندگی تجملی را انتظار داریم که ارث پدری باشد.

کار از ریشه خراب است...
و این یعنی: «فقر فرهنگی!»

وقتش رسیده این انتظارات رو دور بریزیم و واقعا در عمل دست به کار شویم !

وقتش رسیده با تلاش و انرژی خودمون دنیا رو نه تنها برای خودمون بلکه برای خانواده خود گلستان کنیم و هر غیرممکنی رو ممکن کنیم !

منظور از مشارکت حقوقی عبارت از تامین قسمتی از ‹‹سرمایه›› شرکتهای سهامی جدید و یا خرید قسمتی از سهام شرکتهای سهامی موجود است.

بانکها می توانند، بمنظور ایجاد تسهیلات لازم برای گسترش فعالیت بخشهای مختلف تولیدی، بازرگانی و خدماتی، قسمتی از سرمایه مورد نیاز شرکتهای سهامی را که برای امور مذکور تشکیل شده و یا می شوند تامین نمایند.

 بانکها موظفند قبل از مشارکت وضعیت شرکتهای سهامی را که سهام آنها موضوع خرید است و یا طرح ارایه شده برای مشارکت را از لحاظ فنی، مالی و اقتصادی (درحد نیاز بانک) بررسی و ارزیابی نمایند.

مشارکت هر بانک از محل منابع بانک وسپرده های سرمایه گذاری در صورتی مجاز است که نتیجه بررسی و ارزیابی حاکی از پیش بینی عدم زیان دهی مشارکت باشد.

 بانک مرکزی می توانند عنداللزوم نسبت مشارکت یک و یا چند بانک، از محل منابع بانک و سپرده های سرمایه گذاری در یک شرکت سهامی جدید و همچنین نسبت سهام خریداری توسط یک و یا چند بانک از محل مذکور، در یک شرکت سهامی موجود را تعیین نماید.

حتما شنیدید که شرکتی پس از چند ماه مجبور به اخراج منشی خود و یا منشی به طور ناگهانی تصمیم به ترک شرکت کرده است.

‼️ فکر می کنید چه اتفاقی میافتد که عمر منشی ها در شرکت اینقدر کوتاه است؟

مدیران باید بپذیرند که نماینده اول و آخر شرکت هایشان، همین منشی ها هستند و جابه جایی مستمر کارکنان هزینه های گزافی به شرکت تحمیل می کند و با ادامه این جابه جایی ها باید شاهد از بین رفتن انضباط کاری و بی اعتمادی نزد مشتریان بود.

وقتی در فکر طرح های کلان هستید از نقش منشی ها و نحوه ارتباط آنها با مشتریان غافل می شوید، بی آنکه بدانید این منشی ها هستند که می توانند نحوه ارتباط بلند مدت با مشتریان را تسهیل کنند.

یکی از وظایف مدیران ایجاد امنیت خاطر و ارتقای سطح معیشتی منشی هاست. اما به یاد داشته باشید که زیاده روی در این زمینه هم می تواند زیان بخش باشد ولی نباید منشی احساس کند از بقیه کارکنان ضعیف تر است...

نکته آخر اینکه از همان ابتدا منشی را توجیه کنید که تلفن شرکت باجه تلفن برای انجام امور شخصی نیست و او را از اهمیت ارتباط با مشتری آگاه سازید؛ گذر زمان کار را سخت تر می کند.