تکه کتاب(رهبری در 90 روز)

شاید رهبر با تجربه ای هستید که می خواهید مهارت های رهبری خود را ارتقا دهید، یا شاید به عنوان یک رهبر با چالش هایی مواجه شده اید که در حل آن با مشکل روبرو هستید، یا شاید در محیط کاری خود تازه واردید و مشتاقید با افزایش اثرگذاری خود، تفاوتی ایجاد کنید

جدای از دلایل شما برای بهبود، من بسیار هیجان زده هستم تا این برنامه نود روزه ی ارتقای رهبری را به شما ارایه کنم، چرا

زیرا همه چیز به رهبری بستگی دارد، رهبری بهتر، به شما کمک می کند تاثیر مثبتی بر جهان بگذارید؛ رهبری، همان تاثیرگذاری است‼️

اگر بتوانید تاثیر بیشتری بر دیگران بگذارید، می توانید رهبری اثربخشی داشته باشید، اغلب افراد فکر می کنند با پیشرفت کاری به رهبری می رسند، این اندیشه نادرستی است، برای دستیابی به موقعیت رهبری، باید به پرورش مهارت رهبری خود بپردازید

نشانه رهبری خوب، پیشرفت فردی شما نیست بلکه پیشرفت گروه کاری شماست، وقتی دیگران موفق می شوند و گروه کاری شما بهتر عمل می کند، نشانه آن است که رهبری شما بهبود یافته است

در طی نود روز آتی، گام های مشخصی به شما ارایه می شود که به رشد رهبری شما کمک می کند، به شما یادآوری می شود تا تمرکز خود را از عنوان شغلی بردارید و کشف کنید که چطور می توانید احترام و اعتماد گروه کاری خود را از طریق توسعه روابط به دست آورید.

کتاب:رهبری در 90 روز
نویسنده:جان سی مکسول

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

پیرسالاری Elderocracy

در دنیای علوم انسانی برای انتقال معناها و پیام‌ها می‌توان به‌سادگی مفهوم سازی کرد. مفاهیم عمدتاً برای رفتارها، کنش‌ها، انتخاب‌ها، علائق و رویه‌هایی که جدید هستند ولی مرتباً تکرار می‌گردند ساخته می‌شوند.

شاید یکی از موضوعات مهم برای مفهوم‌سازی که قدمت زیادی هم دارد، حکومت‌ها و نظام‌های سیاسی باشد. از یونان باستان تا کنون برای اداره امور و حکمرانی با توجه به تجارب ملت‌های مختلف، مفاهیم گوناگونی ساخته شده است مانند: دموکراسی، تئوکراسی، تیرانی، آریستوکراسی، الیگارشی، اوتوکراسی، مونارکی و ...

و این روزها با دیدن اتفاقاتی که در گوشه کنار جهان رخ می‌دهد خصوصا جوان‌تر شدن نسل دولت‌مداران و مدیران ارشد در برخی کشورها و بالعکس پیر ماندن و حتی مسن‌تر شدن بدنه تصمیم‌گیران و زمام‌داران و دولت‌مردان برخی دیگر، به فکرم رسید که شاید بهتر است مفهوم دیگری نیز برای این نوع دومی ساخته شود، شکل حکمرانی که دایره تصمیم‌گیری و مدیریت کلان را روز به روز تنگ‌ و تنگ‌تر می‌کند و به‌سختی آن‌را محدود به ریش سفیدان و کهنسال‌ها می‌کند. البته نه این‌که جوانان اصلا مجالی برای عرض اندام نداشته باشند، شماری از آن‌ها مخصوصاً ژن‌های خوب و نزدیکان و خویشاوندان گاهی هم چند نفری بر حسب شانس و تصادف می‌توانند خود را به دایره تنگ مدیریت کلان برسانند. اما در مجموع در چنین سیستم‌هایی کم‌ترین اعتماد به نیروهای جوان می‌شود و صندلی‌ها به سختی توسط مسن‌ترهای شیفته خدمت رها می‌شود. بی گمان استفاده از انسان‌های با تجربه خصوصا در مناصب مشاوره‌ای امری مطلوب است و می‌توان از این طریق ضریب خطا را کاهش داد، اما هیچ پیشرفتی بدون حضور فکرهای تازه و جوان به‌دست نخواهد آمد.

با این اوصاف من مفهوم جدیدی را پیشنهاد می‌کنم که بایستی از آن در کنار دیگر مفاهیم برای معرفی برخی نظام‌های سیاسی، دولت‌ها و اداره امور کلان استفاده کرد:

پیرسالاری Elderocracy و ویژگی‌های الدروکراسی:

۱. سخت به محافظه‌کاری گرایش دارد
۲. تغییر را به‌سختی می‌پذیرد
۳. گردش نخبگان در آن رسما تعطیل است
۴. عمدتا پس از بازنشستگی نخبه(اگر رخ دهد)، کماکان امکان تداوم پست‌های جدید برایش وجود دارد
۵. انگیزه برای تلاش و پیشرفت در میان جوانان به طوری جدی کاهش می‌یابد
۶. به جوان‌ها عمدتاً نه به‌عنوان فرصت بلکه خطر نگاه می‌شود
و ویژگی‌های دیگری که می‌توان برای چنین وضعیتی بر شمرد.

در مجموع الدروکراسی اگر برای مدت طولانی تداوم یابد، رکود و سکون در جامعه حاکم خواهد شد و در عمل سیر قهقرایی در پیش خواهد گرفت.

الدروکرات‌ها بهتر است برای بقای خودشان هم که شده از فرصت دادن به فکرها و نیروهای جوان و باانگیزه نهراسند، به جوانان اعتماد کنند و مثلا درِ کابینه‌شان را به‌روی آن‌ها باز کنند، البته منظورم کابینه دولت است نه آن کابینه دیگر...

نوشته شده توسط دکتر افشین زرگر

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

اتاق فکر (Think tank) چیست؟

ارزشمند بودن اتاق ‌‌های فکر در تعاملات سیاسی،اقتصادی، اجتماعی ، فرهنگی و تاثیر مثبت آن در توسعه و ارتقای سازمان‌هایی که خدماتی را به قشرهای متفاوت جامعه ارائه می دهند باعث شده این تشکیلات، جایگاه ویژه ای در ساختار سازمان‌ها پیدا کند.

یکی از عادت‌‌های بدی که دامن گیر جامعه ماست،عمل پیش از تفکر یا تفکر پس از عمل است که راه برون رفت از این سیکل معیوب، نهادینه سازی الگوی عمل مبتنی بر معرفت است. اتاق فکر، مغزی برای اندیشیدن، ذهنی برای پرواز کردن و فکری برای گشودن است. اتاق فکر عرصه‌ای است که در آن خرد جمعی به منصه ظهور می رسد .

در این فضا شرکت‌کنندگان درخصوص مسایل و موضوعات مورد بحث به اجماعی همگانی دست می‌یابند،چرا که در اینجا دیگر از روابط قدرت خبری نیست.

اتاق‌های فکر چهار ویژگی‌ عمده دارند:
1 – جمع اندیشی
2 – تولید فرآورده‌های فکر و انتقال به مخاطب
3 – معطوف بودن کوشش‌ها به مسایل روز
4 – درگیر نشدن در مسایل اجرایی و تشریفات رسمی سیاستگزاری

در اینجا کمیت بسیار مهم بوده و از تعداد پیشنهادهای بیشتر استقبال می‌گردد، زیرا احتمال رسیدن به راه حل بهتر را افزایش می‌دهد.

در این روش یک گروه 5 الی 15 نفره با حضور یک رییس (البته نه از نوع روسای خودمحور) برای اداره نمودن جلسه و یک دبیر برای ثبت پیشنهادهای صورت گرفته با استفاده از برخی ابزار و امکانات تشکیل جلسه می‌دهند.

دستور کار جلسه قبلا با وضوح کامل به اعضا اعلام می‌شود . باید مطمئن شد تمامی اعضای گروه موضوع موردنظر را درک نموده باشند.

اعضا در طی جلسه به نوبت پیشنهادهای خود را اعلام و دبیر جلسه آنها را یادداشت می‌نماید. با این حال این روش قواعدی دارد که به این شرح می‌باشد:
1 – اظهار نظر آزاد و بی‌واسطه و هر چند غیرمعمول بلامانع است (از ایده‌‌های غیرمعمول استقبال می‌شود)
2 – به هیچ اندیشه ای انتقاد نمی‌شود (انتقاد ممنوع است)
3 – حداکثر نظرات ارایه و جمع‌آوری می‌شود (تاکید بر کمیت نظرات و ایده‌هاست)
4 – تکوین نظرات در مدت معین صورت می‌گیرد (ایده‌ها ترکیب و بهبود پیدا می‌کنند).

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

مدیران، رهبران آینده نیستند !

«مدیران کسانی هستند که کارها را به درستی انجام می‌دهند، رهبران کسانی هستند که کارهای درست را انجام می‌دهند.»
این جمله را بارها شنیده‌ایم، جمله‌ای که عرف شده است. چنین برخوردی با مدیریت باعث می‌شود مدیران تلاش کنند مبدل به رهبرانی تاثیرگذار شوند که کارکنان می‌توانند به آنها تکیه کنند.

مهم‌ترین تفاوت بین یک مدیر بزرگ و یک رهبر بزرگ در میزان تمرکز آنها نهفته است.

مدیران بزرگ به درون می‌نگرند. آنها بر درون شرکت‌ها، افراد، تفاوت سبک‌های کاری کارمندان، اهداف و نیازهای آنها و انگیزه‌های متفاوت افراد تمرکز می‌کنند. آگاهی کامل از این تفاوت‌ها می‌تواند مدیران را به سوی راه درست برای آزاد کردن استعدادهای منحصربه‌فرد هرکدام از کارکنان و تبدیل آنها به بهترین عملکرد ممکن راهنمایی کند.

در نقطه مقابل، رهبران بزرگ قرار دارند؛ کسانی که به برون می‌نگرند. آنها توجه زیادی بر رقابت‌های آینده و مسیرهای جایگزین دارند. این رهبران می‌کوشند استعدادها و توانمندی‌های کارمندان را به هم پیوند بزنند. رهبران سازمانی بزرگ افرادی پر از اندیشه‌های استراتژیک هستند.

همچنین، مدیران بزرگ مانند مجریان خرده‌پایی که به شدت به رهبران سازمان وابسته‌اند، نیستند؛ همان‌طور که رهبران بزرگ نیز صرفا مدیرانی دارای تجربیات و دانش فردی نیستند.

واقعیت آن است که فعالیت‌های هسته‌ای یک مدیر و یک رهبر سازمانی، با هم تفاوت دارند. به همین دلیل این احتمال وجود دارد که یک نفر، مدیری فوق‌العاده باشد، اما در رهبری سازمان ناتوان و عاجز. عکس این حالت هم امکان‌پذیر است.

در دنیای کسب و کار، کسانی که هم مدیران بزرگی هستند و هم رهبرانی تاثیرگذار، افرادی استثنایی به حساب می‌آیند. بنابراین ترکیب کورکورانه نقش‌های مدیریتی و رهبری در یک فرد، در هر شرکتی می‌تواند به فروپاشی آن شرکت منجر شود.

آنچه شرکت‌ها می‌توانند برای حمایت از مدیران ‌بکار گیرند، کمک به آنها برای متمرکز شدن روی چهار فعالیت محوری است که عبارتند از:

انتخاب افراد مناسب، مشخص کردن انتظارات از افراد، انگیزه دادن به افراد و کمک به پیشرفت آنها.

لذا صرف‌نظر از سبک مدیریتی هر مدیر، چنانچه او بتواند در انجام این چهار نقش موفق باشد و بتواند استعدادهای کارمندان را به عملکرد مطلوب تبدیل کند، آن مدیر، مدیر موفقی خواهد بود.

منبع: Gallup

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

ارتباط میان رژیم غذایی و بهره وری

احتمالاً در نقطه ای از زندگی خود این جمله را شنیده اید که «شما همان چیزی هستید که می خورید!». قطعاً منطقی پشت پندهای قدیمی نهفته است که موجب پایداری آنها شده است، ولی این نیز درست است که ما همانگونه کار می کنیم که می خوریم.

خوردن بیش از حد و یا مصرف غذاهای اشتباه در طول روز می تواند شدیداً به بهره وری ما آسیب برساندو ارتباط میان رژیم غذایی و خروجی کار ما بسیار عمیق تر از این چیزهاست.

کربوهیدرات ها بهره وری را می کُشند

کربوهیدرات ها غالباً در غذاهایی با منشأ نان و قندی یافت می شوند و ارتباط مستقیم آنها با سطوح انسولین بدن می تواند تأثیری ویرانگر بر روی ذخایر انرژی روزانه داشته باشد. غذاهای غنی از کربوهیدرات باعث تولید مقادیر بالایی انسولین می شوند که آن نیز موجب ترشح هورمون های خواب آوری همچون سروتونین و تریپتوفان می گردد (مرتبط ترین هورمون با کلمۀ «چُرت زدن»).

سطح پایین قند خون = سطح پایین خودکنترلی

«سطوح گلوکز» شیوۀ دیگر توصیف «قند خون» است. مطالعه ای که اخیراً در مجلۀ بررسی های شخصیتی و روان شناسی چاپ شد می گوید: « گلوکز انرژی لازم برای تقریباً تمامی فعالیت های مغز را فراهم می کند و ممکن است که خودکنترلی، به عنوان یک فرایند بسیار پیچیدۀ فعالیت های مغزی، وابسته به گلوکز باشد».

به عبارت دیگر، قند خون پایین منجر به قدرت ارادۀ پایین تر و کاهش توانایی برای ادامۀ کار و انجام آن به نحو احسن می گردد.

عادات رژیم غذایی تأثیری مستقیم بر چرخه های خواب دارند

بدن های ما تحت کنترل چیزی به نام ریتم های شبانه روزی قرار دارند که به ما دیکته می کنند چه زمان باید احساس خستگی کنیم، چه زمان نیاز به خواب داریم، و چه زمان بیشترین هشیاری را در طول روز داریم.

شیوۀ غذا خوردن شما به شدت می تواند ریتم های شبانه روزی بدنتان را تحت تأثیر قرار داده و نهایتاً باعث شوند زمانی که نمی خواهید احساس خستگی کنید، خسته باشید!

متخصصین شما را از خوردن بیش از حد در طول عصر و شب برحذر می دارند (انجام این کار این پیغام را به بدنتان می دهد که زمان رفتن به سر کار است!). آنها همچنین خوردن غذاهای چرب به هنگام انجام کارهای فکری شدید را منع کرده و از شما می خواهند تا مفصل ترین وعدۀ غذایی تان را در صبح میل کنید (زیرا بدن شما تمام آن انرژی را برای مقابله با روز پیش رو نیاز دارد).

بنابراین با قدری توجه و مراقبت می توانید غذای خود را به سوخت تبدیل کرده و به کمک آن بیشترین بهره برداری را از روز خود داشته باشید.

منبع: forbes- skillema

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

اصول موفقیت در بازاریابی تلفنی:

در این مطلب قصد داریم روش های اصولی بازاریابی تلفنی را توضیح دهیم. با استفاده از این روش ها و رعایت باید ها و نباید ها می توانید درصد موفقیت تماس های تلفنی را افزایش دهید. همواره به یاد داشته باشید اگر خط قرمز های بازاریابی تلفنی را رعایت نکنید به موفقیت دلخواه دست پیدا نخواهید کرد.
پر انرژی صحبت کنید.

تمام وسایل مورد نیاز را روی میزتان قرار دهید.

یکی از اشتباهات مرگبار بازاریابی تلفنی منتظر گذاشتن مخاطب است. شما باید برای تمام شرایط آماده باشید و تحت هیچ شرایطی مشتری احتمالی را پشت تلفن منتظر نگذارید.

گوشی تلفن را زمین نگذارید .
محاورات پرکاربرد را برای خودتان بنویسید.
منشی را دست کم نگیرید.
بدانید به چه کسی قرار است بفروشید.
مزاحم مشتری نشوید .
وقت شناس باشید.

زمانی که با فردی برای فروش محصول تماس میگیرید مطمئن شوید در فرصت مناسبی تماس گرفته اید. این کار میتواند به صورت مستقیم یا غیر مستقیم صورت پذیرد و شما باید در این کار حرفه ای شوید. زمانی که مشتری نمی تواند به مکالمه با شما ادامه دهد از او عذرخواهی کنید و به او بگویید بعدا با او تماس می گیرید.

پایان مکالمه را به یاد ماندنی کنید.

مسلما اگر قرار باشد روزانه با ده ها نفر تماس بگیرید ، گفتن خدانگهدار و عبارات این چنین در پایان تماس برای شما سخت خواهد بود و تاثیر چندانی هم در ذهن مخاطب نخواهد داشت. سعی کنید برای پایان مکالمه خود چندین جمله زیبا پیدا کنید و روی همان کاغذ محاورات رایج آنها را یادداشت کنید و در پایان هر مکالمه از یکی از آنها استفاده کنید. سعی کنید جملاتی انتخاب کنید که در عین حفظ عرف و ادب توجه مشتری را جلب کند.

در صورتی که وقت کافی در اختیار دارید قبل از پایان مکالمه می توانید ضمن حسن جویی از طرف مقابل از او بابت وقتی که در اختیار شما قرار داده است تشکر کنید این به شما کمک می کند تا دفعه ی بعد شانس بیشتری برای فروش داشته باشید.

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

چگونه نگاه فلسفی می‌تواند یک کارآفرین بزرگ بسازد؟

 نویسنده: Nicholas Mille
 مترجم: بهناز پذیرایی

یک کلیشه قدیمی وجود دارد که می‌گوید فارغ‌التحصیلان رشته‌های فلسفه بیکار هستند، اما این بیشتر شبیه شوخی است. کارآفرینانی همچون رید‌هافمن(موسس لینکدین)، پیتر‌تیل (از موسسان پی‌پال) و کارلی فیورینا(یکی از بزرگ‌ترین مدیران شرکت اچ‌پی) از پیش‌زمینه و سابقه تحصیلی خود در فلسفه برای موفقیتشان استفاده کردند.

 حتما از این موضوع شگفت‌زده شده‌اید! می‌خواهیم در ادامه این موضوع را بیشتر بررسی کنیم.کارآفرینان رشته‌های مختلف در بازار کار دیدگاه‌های خود را دارند؛ به‌طور مثال یک فارغ‌التحصیل دانشکده مهندسی می‌پرسد: «سیستم چگونه کار می‌کند؟» یا فارغ‌التحصیل دانشکده حقوق می‌پرسد: «آیا این قانونی است؟» یا فارغ‌التحصیل رشته فلسفه می‌پرسد: «رویکردهای شرکت اخلاقی است؟» اما آیا واقعا یک فارغ التحصیل فلسفه می‌تواند در کسب و کار موفق باشد؟ آمار و ارقام می‌گویند: نه!

هر دو شغل به ارتباط روشن، تفکر انتقادی و توانایی فروش ایده‌های‌شان نیاز دارند؛ درحالی‌که این فقط چند مهارت است که کارآفرینان با فیلسوفان به اشتراک می‌گذارند. درس‌های ارزشمند زیادی وجود دارد که بنیانگذاران و مدیران اجرایی می‌توانند از این رشته انسانی دیرینه بیرون بکشند. در ادامه پنج دلیل که فارغ‌التحصیلان رشته‌ فلسفه را تبدیل به کارآفرینان بزرگی می‌کند، ذکر می‌کنیم.

 ۱- آنها دوست دارند بحث کنند.
یکی از راه‌هایی که می‌تواند کسب‌و‌کار شما را ارزشمند کند، پیاده‌سازی یک سیاست بحث آزاد است. کارمندان خود را بدون توجه به سطح کاری، تشویق کنید تا دیدگاه‌های مختلف خود را به اشتراک بگذارند یا دلیل موافق نبودن با تصمیمات را اعلام کنند.

 ۲- آنها مشکلات و پیچیدگی‌ها را مدیریت می‌کنند.
فلسفه به شما می‌آموزد که عدم قطعیت را مدیریت کنید و آرام باشید. به گفته والت ویتمن به‌عنوان یک کارآفرین «فایق آمدن و توانایی کنترل، تحمل، جسارت، انجام کار پرمخاطره» را در پیش‌روی خود دارید و احتمالا زمان زیادی را برای ناشناخته‌ها صرف می‌کنید، بنابراین باید بتوانید ابهام را تحمل کنید و بار دیگری که خود را بر سر دوراهی دیدید، تصمیم‌گیری را با اعتماد به نفس بیشتر انجام دهید.

 ۳- آنها تصورات بزرگی از کوچک‌ترین جزئیات دارند.
داشتن یک نگاه فلسفی ارزشمند است؛ زیرا به شما کمک می‌کند تا بدانید که تصمیم‌های بزرگ در نهایت به تصمیم‌های کوچک‌تر بستگی دارد و چگونه نظرات شما می‌تواند به پیشرفت کسب‌وکارتان کمک کند.

 ۴- آنها احساسات خود را کنترل می‌کنند.
در فلسفه شما یاد می‌گیرید احساسات خود را رها کرده و تصمیمات منطقی بگیرید. به‌عنوان یک کارآفرین، این درس ارزشمندی است که نباید به خاطر اینکه عاشق ایده یا محصولی هستید، زمان یا پول را در آن سرمایه‌گذاری کنید و نقاط ضعف آشکار آن را نادیده بگیرید.

 ۵- آنها مشکلات پیچیده را حل می‌کنند.
آلبرت انیشتین می‌گوید: «اگر یک ساعت وقت برای حل یک مساله داشتم، ۵۵ دقیقه به خود آن مساله فکر می‌کردم و پنج دقیقه در مورد راه‌حل آن.» به‌عنوان یک کارآفرین بالاخره دیر یا زود با مسائل پیچیده روبه‌رو می‌شوید؛ به جای اینکه روی یک مساله کلی تمرکز کنید، باید بتوانید آن مساله را بشکافید و به مسائل کوچک‌تر تقسیم کنید

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

لطفا دچار غرور کاذب نشوید!

یکی از مهمترین اشتباهاتی که از اغلب مدیران تازه‌کار سر می‌زند خودبزرگ بینی و غرور است. آنها فکر می‌کنند تمام دنیا زیر پایشان است، چرا که توانسته‌اند به مقام مدیریت ارتقا یابند و پشت میز احترام ‌برانگیز مدیریت یک سازمان مستقر شوند و کسی را یارای برکناری‌شان نیست.

در واقع اگرچه مدیر شدن برای خیلی‌ها عامل کسب احترام و بالا رفتن از نردبان ترقی است، اما مدیران تازه‌کار باید بدانند که یک مدیر خوب بودن تفاوت‌های بسیاری با یک کارمند یا کارگر خوب بودن دارد و راه موفقیت در آن بسیار دشوارتر و پیچیده‌تر است.

چرا مدیران متفاوت هستند؟

شما مدیران تازه‌کار باید بدانید هنگامی که عنوان «مدیر» را دریافت می‌کنید، دیگران به شما متکی می‌شوند و به شما به‌عنوان مشاور خود و از همه مهم‌تر دوست خود می‌نگرند. آنها از شما توقع دارند تا در یافتن مسیر شغلی درست و حفظ امنیت شغلی‌شان کمک کنید.

در واقع شما نقش تعیین‌کننده‌ای در موفقیت آنها در کار و زندگی‌شان ایفا خواهید کرد و همین مسئولیت‌هاست که مدیریت را به حرفه‌ای پرچالش و حساس تبدیل کرده است.

بخشی از این چالش‌ها از آنجا ناشی می‌شود که زیردستان یک مدیر درک و شناخت درستی از ماهیت شغلی و مسئولیت‌های مدیران مافوق خود ندارند و نمی‌دانند مدیران در شرکت چه نقشی را ایفا می‌کنند.

بنابراین یک مدیر موفق کسی است که مانند یک پدر و محافظت‌کننده، ایفای نقش کرده و به نیابت از دیگران یک سری مسئولیت‌ها را به انجام برساند. به عبارت دیگر، مدیر باید الهام‌بخش و الگوی زیردستانش باشد، درحالی‌که اگر مدیری دارای روحیات خودبزرگ‌بینانه باشد، نخواهد توانست چنین کارکردی داشته باشد.

باید دانست که موفقیت‌های یک تیم یا سازمان فقط به حساب مدیر آن نوشته نمی‌شود، بلکه همه اعضای گروه از آن موفقیت احساس سربلندی خواهند کرد.
پس مدیران تازه‌کار باید هوشیار باشند که در زمره مدیران پرشماری قرار نگیرند که مست باده قدرت و مقام خود شده و در نهایت نیز دچار ناکامی‌های فاحشی می‌شوند و باید پست خود را با سرافکندگی ترک کنند.

علاوه‌بر این، مدیران تازه‌کار باید بدانند که اگر محبوب زیردستان خود نباشند‌، هیچ گاه موفق نخواهند شد.

چه باید کرد تا به چنین سرنوشتی دچار نشد؟

یک شروع خوب!

مدیران تازه‌کار باید یک لیست کامل و حاوی جزئیات در مورد مدیران پیش از خود تهیه کنند که در آن‌ عوامل موفقیت و عدم موفقیت پیشینیان آنها مشخص شده باشد. در مرحله بعد آنها باید خود را به جای مدیران پیشین تصور کرده و در ذهن خود به جای آنها تصمیم بگیرند و به این فکر کنند که اگر جای آنها بودند چه می‌کردند.

علاوه‌بر این، آنها باید از موفقیت‌ها و ناکامی‌های پیشینیان خود درس گرفته و برای تکرار موفقیت‌های آینده برنامه‌ریزی کنند.

آنها باید همیشه از خود بپرسند که آیا رفتار مدیران سابق با زیردستانشان درست و مطلوب بوده یا نه؟ و اینکه آیا آنها توانسته بودند تاثیر مثبتی بر زیردستان خود داشته باشند و آنها را به سمت کار بیشتر و بهتر سوق دهند یا خیر؟ آیا به آنها احترام کافی می‌گذاشتند یا با بی‌احترامی و آمرانه با آنها برخورد کرده‌اند و اگر چنین بوده واکنش زیردستان چگونه بوده است؟

منبع: Asked Manager

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

پنج نیروی پورتر

پروفسور مایکل پورتر Michael Porter یکی از مدرسین اقتصاد دردانشگاه هاروارد و از برجسته ترین نظریه پردازان اقتصاد درجهان است .

وی ملقب به پیامبر برنامه ریزان راهبردی (استراتژیک) می‌باشد.

مایکل پورتر مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه هاروارد در رشته مدیریت و مدرک دکترای خود را در رشته اقتصاد کسب و کار از همین دانشگاه اخذ نموده است ، وی جزو چهار فردی است که در صد سال گذشته توانسته‌اند در دوران جوانی استاد دانشگاه هاروارد شوند.

اولین کتاب او به نام استراتژی رقابتی (competitive strategy) در سال ۱۹۸۰ منتشر گردیده است که تا کنون بیش از ۶۰ بار تجدید چاپ شده و به بیش از ۲۰ زبان دنیا نیز ترجمه شده است.

یکی از مهمترین نظریات وی مشهور به "پنج نیروی پورتر" است .

نظریه پورتر میزان جذابیت سرمایه گذاری در یک حوزه را مورد مداقه قرارداده و رابطه آنرا با پنج متغیر مرتبط دیگرتشریح می کند .

از ویژگیهای مقالات وتحقیقات پرفسور پورتر آنست که نتیجه تحقیقات وی به حدی جامع است که پس از سالها نمی توان آنها را افزایش یا کاهش داد.

روش خنثی کردن پنج نیروی پورتر

- تهدید ورود رقبای جدید به بازار را ، با ایجاد موانع نظیر انجام یک کار برجسته اقتصادی (ارزان کردن محصول) ، بازدارندگی مداوم ، تغییر طراحی بمنظور کاهش هزینه خنثی سازید .

- تهدید رقابت را با تولید یک چیز متمایز و در اختیار گرفتن روش قیمت گذاری در بازار ، تولید محصولات متفاوت ، مشارکت با دیگر تولید کنندگان ، خنثی سازید.

- تهدید جایگزینی محصولات جدید در بازار ، را با افزایش جذابیت محصول خود نسبت به محصول جایگزین ، ارائه خدمات با کیفیت بالاتر ، ارتقاء قابلیتهای جانبی محصول تولیدی خودتان ، خنثی سازید .

- جهت تعامل مطلوب باخریداران ، بدنبال بازارهای جدید بگردید ، محصولات متفاوت تولید کنید ، با آنان شریک شوید .

- جهت تعامل مطلوب با تامین کنندگان ، تعداد تامین کنندگان Sole (منحصربفرد) را کاهش دهید ، با تامین کنندگان در دوره های بلند مدت مشارکت کنید ، در تامین منابع جدید تلاش کنید .

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

چگونه با یک شنونده بد کار کنیم؟!

کار کردن با افراد، همکاران و حتی مدیرانی که به صحبتهای ما گوش نمی کنند، یک چالش محسوب می شود. اینکه همکاران شما صحبتهای شما را قطع کنند، سخن بی ربط بگویند و یا همیشه در انتظار نوبت خود برای سخن گفتن باشند، تاثیر یکسانی بر شما دارد: شما احساس می کنید که شنیده نمی شوید و احتمال بروز سوء تفاهم و اشتباهات بالا می رود.

وقتی کسی بطور کامل در گفتگو حضور نداشته باشد، کیفیت آنچه را که می گویید، تضعیف می کند. بعنوان مثال، ممکن است باعث شود شما رشته افکار خود را از دست بدهید یا آنچه را که در ابتدا برای گفتگو برنامه ریزی کرده اید، پایمال کنید. همچنین ممکن است فکرتان به این سمت برود که چرا این اتفاق می افتد؟

در اینجا چند راهکار برای کارکردن با همکارانی که شنونده خوبی نیستند، ارائه می شود.

سبک کار آنها را در نظر بگیرید
برخی افراد بصری و برخی دیگر کلامی هستند. از همکاران خود بپرسید که از چه راهی ترجیح می دهند اطلاعات را دریافت کنند؟

به رفتار خودتان توجه کنید
قرار گرفتن در مقابل همکاری که شنونده بدی است، اغلب باعث می شود که شما به آینه نگاه کنید و از خود بپرسید آیا شما خودتان شنونده خوبی هستید یا خیر؟

شاید شما یک گوینده و سخنران پرسروصدا هستید یا شنونده را با اعداد و ارقام سردرگم می کنید. شاید نیاز دارید که داستانهای بیشتری حین صحبت تعریف کنید.

برای کسب اطلاعات درخصوص سبک ارتباط و گفتگوی خود وقت صرف کنید .

گوش دادن همدلانه را نشان دهید
یک راه برای تشویق همکارانتان برای بهتر گوش دادن اینست که گوش دادن همراه با همدلی را تمرین کنید. سعی کنید واقعا نقطه نظرات افراد دیگر را درک کنید. زمانیکه همکارتان در حال صحبت کردن است، یادداشت برداری کنید. سپس هنگامیکه یک توقف طبیعی در مکالمه وجود داشته باشد، نکات اصلی همکار خود را تایید کنید.

اهمیت پیام خود را برجسته کنید
قبل از شروع یک گفتگو، چیزی مشابه این جملات بیان کنید که: "من مطلب واقعا مهمی برای گفتگو در مورد آن با شما دارم و نیاز به کمک شما دارم."
این جملات سیگنالی را به همکارتان ارسال می کند که باید گوش بدهند.

مسئولیت و پاسخگوئی ایجاد کنید
مهم اینست که همکار خود را برای گوش دادن به سخنان تان پاسخگو نگه دارید. برای مثال، زمانیکه با یک رئیس پرمشغله صحبت می کنید، می توانید بگویید: 

"من امکان انتخاب سه استراتژی را دارم که می خواهم در مورد آنها با شما صحبت کنم. در پایان ،برای تصمیم گیری در مورد یکی از آنها مرا راهنمایی کنید."

نگرانی خود را نشان دهید
بیان کردن رفتار بد یک همکار معمولا نگران کننده است. اما در صورتیکه از روی همدلی و محبت انجام شود، می توانید آنرا انجام دهید. شما می توانید بگویید: "به نظر می رسد که شما مسائل زیادی دارید که نیازمند توجه شماست. کاری می توانم انجام دهم که بار شما سبک تر شود و بتوانید هنگامیکه گفتگو می کنیم، کاملا حضور ذهن داشته باشید؟ "

به مشکل بطور مستقیم اشاره کنید
اگر شنونده بد شما ، همکار نزدیک و یا رئیس تان است که با او ارتباط قوی دیگری دارید، مساله را بطور مستقیم با گفتن اینکه آنها به آنچه افراد باید بگویند گوش نمی کنند، موردتوجه قرار دهید.

اما به دقت عمل کنید. شما واقعا نیاز دارید که ارتباط مثبتی با شخص داشته باشید تا موثرتر باشید. درغیر اینصورت آن شخص می تواند با حالت تدافعی مکالمه را به پایان برساند.

 یک قرارداد اجتماعی پیشنهاد کنید
گزینه دیگر اینست که اگر مشکلی پیش بیاید، یک قرارداد اجتماعی پیشنهاد کنید که پارامترهایی را روی اینکه افراد تیم شماچگونه بایکدیگر تعامل کنند، ارائه کند. این قرارداد - که باید بطور منظم بروزرسانی شود - بیان می کند که همکاران نباید بر مکالمه غالب شوند و هر فردی یک شانس برای اشتراک نظر خود دارد.

ترجمه از : Harvard Business Review

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید