گام 1-پذیرش مسئولیت

گام 2-ملاخظه(رعایت)

گام 3-به برد/برد(نه برد/باخت)فکر کنید

گام 4-کلمات را به دقت انتخاب کنید

گام 5-شکایت و انتقاد نکنید

گام 6-مهربان و خوشرو باشید

گام 7-رفتار افراد را مثبت تفسیر کنید

گام 8-شنونده ی خوبی باشید

گام 9-مشتاق باشید

گام 10-تقدیر بی ریا و صادقانه

گام 11-وقتی ما اشتباه می کنیم باید آن را بلافاصله و از روی علاقه بپذیریم.

گام 12-وقتی که شخص در می یابد و می پذیرد که او دچار اشتباه شده است به او تبریک بگویید و آبرویش را حفظ کنید.

گام 13-بحث کنید اما جدل نه

گام 14-غیبت نکنید

گام 15-به قولتان تعهد داشته باشید

گام 16-حق شناس باشید ولی انتظار قدردانی نداشته باشید

گام 17-قابل اعتماد باشید و صداقت را تمرین کنید

گام 18-از کینه توزی خودداری کنید،عفو کنید و به فراموشی بسپارید

گام 19-صداقت،درستی و اخلاص را تمرین کنید

گام 20-تواضع را تمرین کنید

گام 21-درک کنید و توجه نمایید

گام 22-ادب را تمرین کنید 

گام 23-شوخ طبع باشید

گام 24-با طعنه زدن دیگران را خراب نکنید

گام 25-دوست داشته باشید تا شما را نیز دوست بدارند

گام 26-ازخود همدلی نشان دهید

بین ذهن باز و خالی چه فرقی وجود دارد؟ذهن باز،انعطاف پذیر است،آن ارزیابی می کند و ممکن است عقاید و مفاهیم را براساس شایستگی رد یا قبول کند.

ذهن خالی یک فضای آزاد برای خوب و بد است،زیرا بدون ارزشیابی چیزها را می پذیرد

آیا می دانید طرز فکر خرچنگ چگونه است؟آیا می دانید چگونه خرچنگ را صید می کنند؟آن ها جعبه ای که یک طرفش باز است برای خرچنگ می گذارند تا داخل آن شود.جعبه دارای یک قاعده ی بالاست که درپوش ندارد.وقتی جعبه از خرچنگ پر شد،درپوش قاعده ی پایین آن را می بندند.با توجه به این که در بالای جعبه باز است،خرچنگ ها می توانند به بیرون جعبه بخزند و آزاد شوند.اما این امر اتفاق نمی افتد،زیرا طرز فکر خرچنگ مانع از انجام آن می شود.لحظه ای که یک خرچنگ شروع به خزیدن به سمت بالا می کند،دیگران اورابه پایین می کشند و بنابراین هیچ کس نمی تواند بیرون برود.حدس بزنید سرانجام همه ی آن ها به کجا منتهی می شوند؟آن ها همه پخته می شوند.همین امر در مورد افراد حسود نیز صادق است.آن ها در زندگی هرگز پیشرفت نمی کنند،بلکه مانع موفقیت دیگران می شوند.حسادت نشانه ی عزت نفس پایین است.آن یک خصیصه ی جهانی است.بزرگترین چالش،زمانی رخ می دهد که حسادت یک خصیصه ی ملی شود.کشورها می کوشند که فساد و انحطاط را که برای نسل ها عواقب مصیبت آمیزی دارد از بین ببرند.حسادت مردم را به تباهی می کشاند.

درک تفاوت این دو کلمه مهم است.خودخواهی،منفی و مخرب اس و روابط را از بین می برد.زیرا که مبتنی بر ارزش های منفی است و به اصل برنده شدن ویا با زنده بودن اعتقاد دارد.در حالی که خود دوستی جنبه ی مثبت دارد و از خوش بختی و آرامش روان،سلامتی و شادمانی استقبال می کند.خود دوستی به اصل پیروزی معتقد است.

برای یک فرد خود محور،دنیا باید برای او آغاز و پایان یابدوبه خاطر او بچرخد.شخص خودخواه با کوتاهی در انجام وظایفش می تواند خنده دار شود.رئیس از یکی از کارمندانش سوال کرد چگونه می خواهی با این وضعیت ترقی کنی؟کارمند جواب داد:واقعا((به بدی))،اما من به درگاه خداوند دعا کرده ام که پیشرفت شامل حالم شود.رئیس جواب دادک((مطمئن باش که تو یکی از آن فرد همیشگی نیستی زیرا به طور کلی از ذهن من پاک شده ای))

فرد خود محور با گفتار و نگاه،دیگران را تحقیر می کند.

خود محوری داروی بیهوشی است که درد کودن را تسکین می دهد    (کونات روکنی)

بزرگترین مانع ایجاد ارتباط مثبت،نفس است.نفس،حالت خود-اغوایی دارد.نفس غرور منفی است که به تکبر منتهی می شود.نفس سالم،احساس لذت انجام کار همراه با فروتنی است.نفس مانند یک سر پر از غرور،در حالی که افتخار به یک دل بزرگ شبیه است.سر بزرگ،سردرد بزرگ می آورد،در حالی که دل بزرگ انسانیت می آورد.

بدون توجه به میزان عملکردهای شخص،هیچ عذرموجهی برای داشتن سر بزرگ وجود ندارد.افتخار،بلی.سربزرگ نه.

*خودپسندی

*رفتار غیر مودبانه

*رفتار بی ملاحظه

*رفتار غیر متعهدانه

*رفتار گستاخانه

*عدم صداقت و روراستی

*خود محوری-کسی که همه چیز را دور خود می پیچد تا یک بسته زیبا بسازد.

*تکبرونخوت-شخص مغرور به عقاید ودانش خود اکتفا می کند و غفلت دائم خود را تضمین می کند

*خودبینی و غرور-باتوجه به این که ماهیت تنفر،خلااست،اوافکار را از خود بینی پرمی کند

جان لاف زد که((پسرمن هوشش رااز من به ارث برده))زنش جواب داد:((من مطمئنم زیرا که من هنوز سهم خودم را به او نداده ام))

*نگرش منفی

*دگم بودن

*گوش ندادن

*طبیعت بد گمانی

*عدم احترام به ارزش های اخلاقی

*عدم دل سوزی(قطعا نشانه ی ضعف است)

*بی نظمی

*عجول بودن

*خشم-خشونت فرد را به دردسر می اندازد

*طبیعت زود رنجی

*بی ثباتی

*بی میلی نسبت به پذیرش حقیقت

*تجربیات بد گذشته

*نگرش غیر مسئولانه-مورد غفلت قرارگرفتن احساس،خوب نیست.آن بی ملاحظه بودن فرد را نشام می دهد.

*طمع-مثل آب دریاست هرچه بیشتر بنوشید،بیشتر تشنه می شوید.

این لیست کاملا جامع نیست.بسیاری از ما بعضی از خصایصی را که به آن ها اشاره گردید داراهستیم.بعضی از افراد ممکن است چند خاصیت بیشتر از دیگران داشته باشند.هدف،ارزشیابی و سازگاری در این حوزه ها می باشد.

من معتقدم تمامی روابط از جمله رابطه ی کاگر و کارفرما،والدین و کودک،شوهر و همسر،معلم و دانش آموز،فروشنده و خریدارو....مبتنی بر اعتماد هستند.چه طور می توانیم اعتماد بدون صداقت داشته باشیم؟ بحران در اعتماد واقعا به معنی بحران در حقیقت است اعتماد از درستی حاصل می شود.

*قابلیت اعتماد-که پیش بینی را میسر می کند و از تعهد ناشی می شود.

*ثبات-باعث اطمینان می شود

*احترام-خود و دیگران را مهم می داند و نگرش مورد توجه بودن را نشان می دهد.

*انصاف-به عدالت و صداقت برمی گردد

*خوش رویی-شیوه ی تبادل دوطرفه را نشان می دهد

*همخوانی-گفتار و عمل هماهنگ هستند.اگر شخص یک چیز بگوید و متفاوت رفتار کند چه طور شما به آن شخص اعتماد می کنید؟

*شایستگی-زمانی حاصل می شود که شخص توانایی و گرایش کارکردن را داشته باشد.

*صداقت-عنصر کلیدی اعتماد است

*قبول و پذیرش-علی رغم تلاش مان برای پیشرفت ما نیاز داریم معایب و محاسن همدیگر را بپذیریم.

*منش-شخص ممکن است همه ی شایستگی ها را دارا باشد،اما اگر منش نداشته باشد او نمی تواند مورد اعتماد قرار گیرد

اعتماد قابل تحسین تر از عشق و محبت است.مابعضی افراد را دوست داریم،اما به آن ها اعتماد نمی کنیم.روابط مثل حساب های بانکی است:هرچه ما سپرده گذاری کنیم آن ها بیشتر می شوند.بنابراین،بیشتر می توانیم از آن ها برداشت کنیم.به هر حال،اگر شما بخواهید بدون سپرده گذاری برداشت کنید منجر به ناامیدی می شود.

اکثر اوقات ما احساس بدهکاری می کنیم زیرا ممکن است سپرده گذاری نکرده باشیم.

بعضی از پیامدهای روابط ضعیف و عدم اعتماد به شرح ذیل می باشند:

*فشارروانی

*عدم مراوده

*تحریک پذیری

*دگم بودن و ذهن بسته

*فقدان روحیه همکاری

*غیر قابل قبول بودن

*عزت نفس پایین

*سوظن و بدگمانی

*فقدان بهره وری

*انزوا و گوشه گیری

*بهداشت روانی ضعیف 

*عدم اعتماد

*خشم و عصبانیت

*پیش داوری

*فروپاشی روحیه

*رفتار عدم همکاری

*تعارض

*نومیدی

*غمگینی

در حال خرید بودم که صدای پیرمرد دوره گردی به گوشم رسید؛
_آقا این بسته نون چند؟
فروشنده با بی حوصلگی گفت: هزار و پونصد تومن!
پیرمرد با نگاهی پر از حسرت رو به فروشنده گفت:
نمیشه کمتر حساب کنی؟!!
توی اون لحظات توقع شنیدن هر جوابی رو از فروشنده داشتم جز این که شنیدم!؛
_نه، نمیشه!!
دوره گرد پیر، مظلومانه با غروری که صدای شکستنش گوشمو کر کرده بود بسته ی نون رو سر جاش گذاشت و از مغازه خارج شد!
درونم چیزی فروریخت...هاج و واج از برخورد فروشنده به دوستم چشم دوخته بودم.
از نگاه غمگینش فهمیدم اونم به چیزی فکر میکنه که من فکر میکنم!
یه لحظه به خودم اومدم، باید کاری میکردم.
این مبلغ بینهایت ناچیز بود اما برای اون پیرمرد انگار تمام دنیا بود!
به دوستم گفتم تا دور نشده این بسته نون رو بهش برسون!
پولش رو حساب کردم و از مغازه خارج شدم.
پیرمرد بینوا به قدری از دیدن یه بسته نون خوشحال شده بود که انگار همه ی دنیا توی دستاشه!
چه حس قشنگی بود...
.
اون روز گذشت...
شب پشت چراغ قرمز یه دختر بچه ی هفت، هشت ساله
با یه لبخند دلنشین به سمتم اومد؛
دايي ازم فال میخری؟
با لبخند لپشو گرفتمو گفتم چند؟
_فالی دو هزار تومن!
داخل کیفمو نگاه کردم اما دریغ از حتی یه هزار تومنی!
با ناراحتی نگاش کردمو گفتم عزیزم اصلا پول خرد ندارم!
و با جوابی که ازش شنیدم درون خودم غرق شدم...
_اشکال نداره، یه فال مهمون من باشید!!
بی اختیار این جمله چند بار توی ذهنم تکرار شد؛
_یه فال مهمون من باش!!

از اینهمه تفاوت بین آدمها به ستوه اومدم!
صبح رو به خاطر آوردم، یه فروشنده ی بالغ و به ظاهر عاقل
که صاحب یه مغازه ی لوکس توو بهترین نقطه ی شهر بوداز هزار و پونصد تومن ناقابل نگذشت
اما یه دختر بچه ی هفت، هشت ساله ی فال فروش دوست داشت یه فال مهمونش باشم و از دو هزار تومنش گذشت......
.
همین تلنگرای کوچیک باعث میشه ما آدما بهمون ثابت بشه که
"مرام و معرفت" نه به سنه، نه به داراییه، نه به سطح سواد آدما!
معرفت یه گوهر نابه که خدا نصیب هر آدمی نمیکنه
"کاش صاحب قلبهای بزرگ دستاشون هیچوقت خالی نباشه تا بتونن با قلب پاک و بخشندشون دنیارو گلستون کنن" .......

افسانه ای است در مورد مرد عاقلی که بیرون از روستا نشسته بود.مسافری از راه رسید و از او سوال کرد((چه نوع مردمانی در این روستا زندگی می کنند؟زیرا من می خواهم از جایی که زندگی می کنم نقل مکان کنم))مرد عاقل پرسید:((چه نوع مردمانی در آنجا زندگی می کنند که می خواهید نقل مکان کنید؟))مرد گفت:((آن ها مردمانی،مداخله گر،بی رحم،گستاخ و خشن هستند))مرد خردمند جواب داد:((همین نوع افراد در این روستا نیز زندگی می کنند))بعد ازمدتی،مسافر دیگری از راه رسید و همین سوال را کرد.مرد عاقل از او پرسیدچه نوع افرادی در جایی که می خواهید عزیمت کنید زندگی می کنند؟مسافر جواب داد:((افرادی هستد خیلی مهربان،بانزاکت،مودب و خوب))مرد خردمند جواب داد:((شما همین نوع افراد را این جا نیز خواهید یافت))

نتیجه ی اخلاقی این داستان چیست؟

کلاما دنیا را به گونه ای که وجود دارد نمی بینیم،بلکه به گونه ای که خودمان هستیم،می بینیم.اکثر اوقات،رفتار سایر افراد واکنشی به رفتار خود ماست.