چگونه می توانیم از تلقین برای برطرف کردن عادات منفی و گسترش دادن عادات مثبت استفاده کنیم؟ما همه ناآگاهانه از تلقین استفاده کرده ایم.برای مثال:زمانی که شما صبح زود پرواز داشته باشید خودبه خود به خودتان می گویید که باید بیدار شوم و به طور خودکار آن را انجام می دهید(بعضی مواقع حتی بدون تنظیم کردن ساعت)

ذهن نیمه آگاه آماده،فعال شده و احساسات را بر می انگیزد.تلقین راهی برای برنامه ریزی کردن و شرطی کردن ذهنمان در ساختن یک بیانیه برای پیش گویی خود کام بخش است.تلقین،یک فرآیند تکراری برای ذهن نیمه آگاه ماست که با بیانیه های مثبت تغذیه می شود و به واقعیت می پیوندد.تکرار به تنهایی کافی نیست مگر آنکه با احساسات و عواطف همراه باشد.

تلقین بدون تجسم نتیجه بخش نخواهد بود.اولین باری که ذهن ما تلقین را دریافت می کند آن را رد می کند.چرا؟زیرا که آن یک فکر بیگانه است و در جهت خلاف سیستم اعتقادی ماست.موقعیت بستگی به توانایی ما برای تمرکز داشتن و تکرار فرآیند است.

تلقین عبارت از یک بیانیه ای است که در زمان حال ساخته می شود و مربوط به نوع شخصی است که شما می خواهید باشید.تلقین مثل نوشتن یک آگهی به خودتان در مورد خودتان و برای خودتان است.آن ها هر دو ذهن آگاه و نیمه آگاه شما را تحت تاثیر قرار می دهند و سپس بر نگرش ها ورفتار اثر می گذارند.تلقین ها راهی برای برنامه ریزی کردن ذهن نیمه هشیار ما هستند.آن ها می توانند مثبت یا منفی باشند.مثال هایی از تلقین های منفی به قرار زیر هستند:

من خسته ام

من یک قهرمان نیستم،

حافظه ی ضعیفی دارم،

درس ریاضی من  ضعیف است.

زمانی که ما برای خودمان تلقین منفی را تکرار می کنیم،ذهن نیمه هشیار ما آن را باور کرده و تبدیل به یک پیش گویی خود کام بخش نموده و آنگاه دررفتار ما انعکاس می یابند.

برای مثال زمانی که من با یک نفر صحبت می کنم و فراموش می کنم که چه چیزی می خواستم بگویم به او می گویم((ببینید من فراموش کردم چه می خواستم بگویم،چه حافظه ی ضعیفی دارم))

افرادی که برای اولین بار با جنایت یا گناهی روبرو می شوند از آن متنفر هستند.آن ها با مواجه شدن دایمی با آن،به استفاده از آن واداشته می شوند و اگر مواجهه با آن زیاد باشد آن ها احتمالا آن را خواهند پذیرفت و به وجود آورنده ی بدبختی خود می شوند.

زمانی که یک شخص عقیده و باوری را به اندازه ی کافی تکرار می کند آن عقیده به ذهن نیمه آگاه فرد می رود و تبدیل به واقعیت می شود.دروغی که به اندازه ی کافی تکرار شود به عنوان واقعیت پذیرفته می شود.

تلقین های مثبت در زمینه ی ورزش ها و پزشکی استفاده می شوند،چرا بیانیه های مثبت می سازیم؟به دلیل این که می خواهیم درذهنمان تصویری از آن چه که می خواهیم داشته باشیم به وجود آوریم،نه آن چه را که نمی خواهیم.هر تصویری که در ذهنمان نگه داریم به واقعیت تبدیل می شود.تلقین ها مراحلی از تکرار هستند.شخصی که یک جمله را به اندازه ی کافی تکرار می کند به آن اجازه ی داخل شدن به ذهن نیمه آگاه  را می دهد.برای مثال:من در آرامش هستم.خون سرد هستم.آرام و حواس جمع هستم.

تلقین ها نباید در یک روش منفی تمرین شوند.مثلا من ناراحت نیستم،نباید عصبانی شوم.بیانیه های مثبت به این دلیل ساخته می شوند که ما درباره ی تصاویر فکر می کنیم و نه در مورد کلمات.اگر من بگویم((به فیل آبی فکر نکنید))اولین تصویری که به ذهن شما می آید چیست؟فیل آبی.اگر من بگویم((مادر))چه چیزی به ذهن شما می آید؟تصویر مادرتان؟آیا شما شروع به هجی کردن م-ا-د-رمی کنید البته که نه!

زمانی که یک کلمه ی منفی به تلقین می آید،تصویری منفی را شکل می دهد که ما می خواهیم از آن اجتناب کنیم.چرا تلقین در یک لحظه ساخته می شود؟به دلیل این که ذهن ما نمی تواند تفاوت بین تجربه ی واقعی و خیالی را تشخیص دهد.برای مثال والدین از فرزندشان انتظار دارند که ساعت 9/30 شب به خانه بیاید،ولی ساعت یک بامداد است و بچه خانه نیست.چه چیز به ذهن والدین خطور می کند؟احتمالا آن ها امیدوارند که همه چیز روبه راه و خوب باشد.((امیدوارند که بچه دچار حادثه نشده باشد))در چنین موقعیتی فشار خون آن ها بالا می رود.این یک تجربه ی خیالی است،واقعیت می تواند این باشد که فرزندشان در یک مهمانی در حال تفریح و سرگرمی است،احساس مسئولیت نکرده و در وقت معین به خانه نرفته است.

حالا سناریو را برعکس می کنیم.فرض کنیم بچه مسئول بوده و واقعا در ساعت 9:30شب به خانه می آمده،ولی دچار حادثه شده و هنوز که ساعت یک نیمه شب است به خانه نرسیده است.بازهم فشارخون والدین بالا می رود.سناریوی اول یک تجربه ی خیالی و دومی یک تجربه ی واقعی بود،اما پاسخ بدنی والدین در هر دو یکسان است.ذهن ما نمی تواند تفاوت بین تجربه ی واقعی و خیالی را تشخیص دهد.

هیچ وقت برای تغییر وعوض شدن دیر نیست.علی رغم سن ما و یا این که عادت ها چند ساله است می توان آن را با آگاهی و به کاربردن روش های اصلاح رفتار،تغییر داد.همیشه شنیده ایم که شما نمی توانید به یک سگ پیر شیرین کاری های جدید را یاد بدهید،اما ما انسان هستیم نه سگ.ما نه تنها می توانیم شیرین کاری ها را یاد بگیریم،بلکه می توانیم رفتارهای مخرب را نیاموخته و رفتارهای مثبت را یاد بگیریم.راز انسان های موفق این است که آن ها خود را به انجام کارهایی که افراد شکست خورده دوست ندارند،عادت می دهند.یک لحظه در مورد کارهایی را که شکست خورده دوست ندارند،عادت می دهند.یک لحظه در مورد کارهایی را که شکست خورده ها دوست ندارند،فکر کنید.این کارها چیزهای مشابهی هستند که افراد موفق دوست ندارند آن ها را انجام دهند،ولی شکست خورده ها انجام می دهند.برای مثال شکست خورده ها،انظباط،کارهای سخت،تعهد و التزام را دوست ندارند.هم چنین افراد موفق انظباط و کارهای سخت را دوست ندارند(ورزشکارانظباط را برای بیدار شدن وتمرین روزانه دوست ندارد ولی او به هر حال آن را انجام می دهد)،ولی در هر صورت آن ها را انجام می دهند،زیرا که آن ها عادت انجام کارهایی را که شکست خورده ها دوست ندارند در خود به وجود آورده اند.همه ی عادات به صورت جزیی شروع می شوند ولی سرانجام برای این که تغییر یابند،مشکل می شوند.نگرش ها و نظرات نیز عادت هستند و می توانند تغییر پیدا کنند.این امر همواره مورد سوال است که چگونه می توان عادت های منفی را از بین برد و عادت های مثبت را جایگزین آن ها کرد.

جلوگیری از عادات بد راحت تر از غلبه کردن بر آن ها است.عادات خوب از غلبه بر وسوسه ها حاصل می شوند.شادی و غمگینی هم عادت هستند.ایده آل بودن در چیزی نتیجه تلاش هوشیارانه مکرر است،تازمانی که تبدیل به عادت شود و تمرین کافی در این مورد خیلی موثر است.ما همگی عادات منفی زیادی داریم که ما را به زبونی وشکست می کشانند.حدود یک ربع وقت صرف کنید و به تنهایی و با آرامش فهرستی ازتمام عادت هایی که اغلب موجب شکست و ناراحتی شما می شوند تهیه کنید.یک ربع دیگر نیز با آرامش و درخلوت لیستی از عادت های مثبت که دوست دارید در شما به وجود آیند تنظیم نمایید.

پیتر لینچ (Peter Lynch) یكی از مدیران افسانه ای وال استریت است كه استراتژی «سهامی را بخرید كه میشناسید» وی شهرت زیادی دارد او به مدت 13 سال مدیریت یك صندوق سرمایه گذاری مشترك معروف به نام Magellan را بر عهده داشت و توانست بازده خیره كننده سالانه 29 درصد را كسب كند.

او در كتاب مشهور خود با عنوان «One Up on Wall Street» ضمن توصیف استراتژیهای سرمایه گذاری خود به سرمایه گذاران پیش از تصمیم به سرمایه گذاری در بازار سهام، تستی با عنوان تست آینه را پیشنهاد میكند : هر فردی قبل از آنكه تصمیم به سرمایه گذاری در بازار سهام بگیرد باید در برابر آینه بایستد و به سه سوال زیر صادقانه پاسخ دهد:

1-  آیا من مالك خانه ای كه در آن زندگی میكنم هستم؟ قبل از آنكه شما وارد حوزه سرمایه گذاری در بورس شوید، واجب است خانه ای برای خود تهیه كنید. سرمایه گذاری در خانه ای كه در آن زندگی میكنید پیش از ورود به بورس، یك سرمایه گذاری خوب است كه تقریبا هر كس قبل از هر سرمایه گذار دیگر باید به فكر آن باشد.

 2-آیا به پولی كه قصد سرمایه گذاری آن را دارم نیاز مبرم دارم؟ هزاران فرمول و روش برای تعیین میزانی از داراییهایتان كه باید وارد بازار سهام كنید وجود دارد. اما یك قاعده سرانگشتی اما موثر این است كه تنها بخشی از پولتان را وارد بازار سهام كنید كه تحمل از دست رفتن آن را دارید بدون آنكه خلل جدی به زندگی روزمره تان وارد شود.

3- آیا ویژگیها و خصوصیات لازم برای موفقیت را دارم؟ این در واقع مهمترین سوال پیشروی شما است. لیست خصوصیات یك سرمایه گذار موفق شامل صبر، اعتماد به نفس، داشتن شهود قوی، قدرت تحمل درد، داشتن ذهنی باز، پشتكار، حوصله،انعطاف پذیری، توانایی پذیرش اشتباهات و همینطور قدرت نادیده گرفتن ترس و وحشت عمومی در بازار است.

چرا وقتی که انسان ها از عادت منفی خود آگاهی پیدا می کنند.آن ها را تغییر نمی دهند.دلیل این که تمایل به تغییر ندارند این است که نمی خواهند احساس مسئولیت کنند.در ضمن لذت ادامه دادن آن بیشتر از درد و رنج است.آن ها ممکن است:

1-تمایلی به تغییر نداشته باشند

2-کمبود نظم برای تغییر داشته باشند

3-اعتقادی به تغییر ندارند

4-آگاهی آن ها برای نیاز به این تغییر کم باشد.

تمام این عوامل باعث می شوند که ما عادات منفی خود را ترک نکنیم.همه ی ما حق انتخاب داریم.می توانیم از عادات منفی چشم پوشی کنیم و امیدوار باشیم که از ما دورشوندویا با آن ها مقابله نموده و برای همیشه بر آن ها غلبه کنیم(رویکرد شتر مرغ)اصلاح رفتار از غلبه بر ترس های غیر منطقی و نامعقول و خارج شدن از راحت طلبی حاصل می شود.به خاطر داشته باشید که ترس یک رفتار آموخته شده است و می تواند آموخته هم نشود.عذر تراشی های زیر رایج ترین توضیحات برای تغییر ندادن عادات منفی هستند:

1-ما همیشه آن کار را به آن طریق انجام داده ایم.

2-ما هرگز آن کار را به این طریق انجام نداده ایم.

3-آن به من مربوط نیست.

4-فکر نمی کنم تفاوتی ایجاد کند

5-خیلی مشغولم

من دو خواهر زاده دارم که یکی 12 و دیگری 14 ساله است و تنیس بازی می کنند.یک روز پدر آن ها به من گفت که این ورزش خیلی پرهزینه است.بچه ها توپ و راکت لازم دارند و باید هزینه ی چمن و مربی را نیز بپردازند.من گفتم در مقایسه با چه چیزی این ورزش پرهزینه است.او می خواست که پول خرج نکند و بچه ها باید بازی تنیس را متوقف کنند.اما اگر آن ها بازی را متوقف می کردند و با تمام انرژی و وقت بعد از آمدن به خانه باید چه کار می کردند؟پدرشان لحظه ای فکر کرد و سپس گفت:((به نظرم آن ها باید ادامه بدهند زیرا این ارزان ترین راه است))اوتشخیص داد که باید بچه ها را به سوی فعالیت های مثبت هدایت کند،درغیر این صورت آن ها به سوی چیزهای منفی جلب می شوند،زیرا که طبیعت از خلا بیم دارد.ما یا به سوی خوبی ها و یا به سوی بدی ها روی می آوریم و چیزی به نام خنثی وجود ندارد.

باید عادت ها را دقیقا بیازماییم.زیرا چیزهایی که گه گاه انجام می گیرند،به صورت یک عیب دائمی در می آیند.

1-آیا شما اجازه می دهید کیفیت کارتان خراب شود؟

2-آیا شایعه پراکنی می کنید؟

3-آیا همدلی در کوتاه مدت فراهم می شود؟

ما می توانیم پیش برویم و ادامه دهیم و عادت ها و را ایجاد کنیم.خوب است که به همین شکل عمل کنیم،زیرا اگر قرار باشد قبل از انجام هر عملی دقیقا فکر کنیم،هیچ گاه عملی را انجام نمی دهیم،چون وقت کافی برای این کار وجود ندارد.

ماعادت ها را به وسیله ی تمرین کنترل و خودنظمی افکارمان هدایت می کنیم.ما نیازمند مهارکردن نیروی ذهن نیمه آگاه هستیم.عادت ها را باید در دوران کودکی به وجود بیاورند،چون در بزرگسالی شخصیت انسان را می سازند.چیزهای درست را از اوان زندگی به وجود آورید،اما هرگز برای شروع دیر نیست.در معرض چیز مثبت یا منفی قرارگرفتن باهم تفاوت دارند.یادگیری عادات جدید زمان می برد،ولی عادات مثبت،هرگاه جزو عادات اصلی درآیند معنی جدیدی به زندگی می دهند.

خوش بینی یا بدبینی عادت هستند.عادت ها باعث درد یا لذت می شوند.ما کار را برای اجتناب از درد و رنج یا برای رسیدن به لذت و مسرت انجام می دهیم.بنابراین هرگاه سود و منفعت از درد و رنج باشد به آن عادات ادامه می دهیم.ولی اگر درد و رنج بیشتر از سود و منفعت باشد ما آن را رها می کنیم.برای مثال وقتی پزشک به فرد سیگاری توصیه می کند که سیگار را متوقف کند،پاسخ می دهد.((من نمی توانم!این یک عادت است و من از آن لذت می برم))و به سیگار کشیدن ادامه می دهد.این جا لذت و مسرت بیشتر از درد و رنج است.تازمانی که او با یک مشکل پزشکی بزرگ مواجه می شود وپزشک می گوید اگر می خواهید زنده بمانید،بهتر است سیگار کشیدن را متوقف کنید واو متوقف می کند.این جا درد و رنج بیشتر از لذت و مسرت است.

فکر کنید چگونه دوچرخه سواری یاد گرفتید.برای این منظور چهار مرحله وجود دارد:مرحله ی اول عدم کارآیی ناخودآگاه نامیده می شود.در این مرحله ما متوجه نیستیم که نمی دانیم.کودک نمی داند که چگونه دوچرخه را سوار شود(ناخودآگاه)و ضمنا نمی تواند سوار شود(عدم کارآیی)

مرحله ی دوم ناکارآیی آگاهانه نامیده می شود.این مرحله ای است که بچه رشد کرده و دوچرخه را می شناسد،اما نمی تواند آن را سوار شود.

مرحله ی سوم کارآمدی آگاهانه نامیده می شود.حال او می تواند دوچرخه را سوار شود اما هر لحظه فکر می کند که چگونه این کار را انجام دهد.بنابراین با آگاهی و کوشش کودک برای سوار شدن کارایی دارد.

مرحله ی چهارم به نام کارایی ناخودآگاه نامیده می شود.دراین مرحله فرد تمرین کرده که با آگاهی دوچرخه را سوار شود بدون این که درباره ی آن فکر کند.این مرحله فرآیند خودبه خودی نامیده می شود.او می تواند در حین سوار بودن با دیگران صحبت کند وبرای آن ها دست تکان دهد.این امر بدین معنی است که او به مرحله ی کارایی ناخودآگاه رسیده است.دراین مرحله او نیاز به تفکر و تمرکز بر موضوع ندارد زیرا الگوی رفتاری به صورت خودبه خودی درآمده است.در این مرحله ما می خواهیم عادت های مثبت خود را به دست آوریم.متاسفانه گاهی ما عادت های منفی نیز داریم که به صورت کارایی ناخودآگاه در می آیند و پیشرفت های ما را تعیین می کنند.

مطالعات نشان می دهند که بیشتر سیگاری ها تا سن 21 سالگی سیگار کشیدن را آغاز کرده اند و اگر کسی از 21 سالگی عبور کند احتمال کمی وجود دارد که آن شخص سیگاری شود.این امر بیانگر این است که سیگار کشیدن به صورت ناخودآگاه شرطی می شود و شرطی شدن ما در سن جوانی شروع می شود.

به یاد داشته باشید که ذهن آگاه ما توانایی فکر کردن دارد.یعنی می تواند چیزها را بپذیرد یا رد کند.اما ذهن نیمه آگاه ما فقط می پذیرد و هیچ تمایزی در ورودی ها برایش وجود ندارد.اگر فکر خود را مشغول افکاری مانند ترس،شک وتنفر کنیم،خود-پیشنهادهای ما آن ها را فعال نموده و آن ها را به واقعیت تبدیل می کنند.ذهن نیمه آگاه،بانک اطلاعاتی است و از دوجهت خیلی قدرتمند است.1-ذهن نیمه آگاه مثل یک اتومبیل است در حالی که ذهن آگاه مثل راننده است.قدرت مربوط به اتومبیل است،ولی کنترل با راننده می باشد2-ذهن نیمه آگاه می تواند هم در اختیار ما و هم بر علیه ما باشد زیرا منطقی نیست.وقتی در اداره ی امور موفق نبودیم باید ذهن نیمه آگاه خود را مرتب و بازسازی کنیم.

ذهن نیمه آگاه مثل باغچه می ماند یعنی مهم نیست که شما در آن چه می کارید،هر چه بکارید درو می کنید.اگر تخم خوب بکارید یک باغچه ی خوب خواهید داشت،در غیر این صورت شما علف های هرز و وحشی خواهید داشت.یک مرحله ی بالاتر نیز وجوددارد.حتی زمانی که شما تخم خوب می کارید علف های هرز بازهم می رویند،پس فرآیند کندن علف های هرز باید همیشه ادامه داشته باشد.ذهن انسان نیز چنین است اما باید به خاطر داشت که تفکرات مثبت و منفی نمی توانند همزمان ذهن را مشغول کنند.

شرکت هایی هستند که نزدیک به یک میلیون دلار برای یک آگهی تجارتی 30 ثانیه ای به مناسبت یک رخداد هزینه می کنند.واضح است که آن ها می خواهند از این یک میلیون دلار نتیجه و بهره بگیرند.ما آگهی تجارتی برای نوع خاصی از یک نوشابه یا خمیر دندان را می بینیم وبرای خرید آن مارک روانه ی سوپر مارکت می شویم.ما هیچ نوشابه ای از همان نوع را نمی خریم.چرا؟زیرا که روی ما برنامه ریزی شده وماهم به آن عمل می کنیم.به منظور موفقیت در برنامه ها واداره ی امور باید به طور مثبت و خوب برنامه ریزی کرد.

عبارت کامپیوتری gigo(اگرداده های مورد پردازش نادرست باشند،نتایج حاصل از پردازش نیز نادرست خواهد شد)خیلی منطقی است.

اطلاعات منفی،خروجی منفی

اطلاعات مثبت،خروجی مثبت

ورودی خوب،خروجی خوب

ورودی های ما معادل خروجی ها خواهند بود.ذهن نیمه آگاه ما قدرت فرق گذاری ندارد،بنابراین هرچیزی را که در ذهن نیمه آگاه قرار می دهیم،می پذیردوعینا در رفتار ما متجلی می شود.تلویزیون تاثیر عمیقی بر اخلاق،تفکر و فرهنگ ما برای خوبی ها و بدی ها دارد.تلویزیون تاثیر عمیقی بر اخلاق،تفکر و فرهنگ ما برای خوبی ها و بدهی ها دارد.تلویزیون ضمن این که اطلاعات زیادی به ما می دهد ولی رفتار،سلیقه و اخلاق ما را تغییر می دهد و در افزایش بزهکاری نوجوانان نقش برجسته ای دارد.ما بهای زیادی برای به اصطلاح آزادی بیان و یا تلویزیون آزاد می پردازیم.شماراعمال خشونت آمیز دیده شده در تلویزیون برای سن 18 سالگی بالای رقم 200/000مورد است.

تبلیغات و آگهی ها برای شرطی کردن افراد موثرند.واضح است که به وسیله ی تبلیغات،محصولات به فروش می رسند،در غیر این صورت چه دلیلی وجود دارد که شرکت ها پول تبلیغات را بدهند.وقتی تلویزیون را نگاه می کنیم ویا به رادیو گوش می دهیم،ذهن آگاه ما توجه نمی کند،اما ذهن نیمه آگاه ما آماده است وهمه چیز به درون آن وارد می شود.ما هیچ گاه نمی توانیم با تلویزیون مباحثه کنیم.

وقتی که به سینما می رویم ممکن است بخندیم و یا این که به دلیل دیدن فیلم گریه کنیم.این واکنش ها به دلیل نشستن روی صندلی ها نیست،بلکه به این دلیل است که ورودی مسایل عاطفی،بلافاصله منجر به خروجی عواطف می شوند.با تغییر ورودی ها در خروجی ها نیز تغییر حاصل می شود.

فیل بزرگی را که می تواند یک تن بار را با خرطوم خود جابه جا کند در نظر بگیرید.چگونه فیل را شرطی می کنند تا به وسیله ی یک طناب نازک بسته شده به یک میله ی چوبی مدت ها در یک جا باقی بماند؟وقتی که این فیل بچه است با زنجیری محکم به یک درخت قوی و تنومند بسته می شود.بچه فیل ضعیف است اما زنجیر و درخت قوی و محکم هستند.چون این بچه فیل عادت ندارد که بسته باشد تلاش می کند و زنجیر را می کشد.تمام این تلاش ها بیهوده می باشدو به او کمکی نمی کند و پس ازمدتی آرام شده و شرایط در زنجیر بودن را به راحتی می پذیرد.بعد از آن که به یک فیل غول پیکر تبدیل می شود عادت می کند که با یک طناب نازک به یک چوب بسته شود.درحالی که می تواند با یک حرکت طناب را باز کند و خود را نجات دهد،اما این کار را نمی کند چون او شرطی شده است.

انسان هم آگاهانه یا ناخودآگاه به دلیل در معرض موارد زیر قرار گرفتن شرطی می شود:

نوع کتاب هایی که می خواند

نوع برنامه های تلویزیون یا فیلم هایی که نگاه می کند

نوع موسیقی که گوش می دهد

نوع سازمانی که در آن کار می کند

هنگام رانندگی برای رفتن سر کار اگر برای روزهای متوالی به یک نوع موسیقی گوش دهیم،وبعد ازمدتی پخش ماشین خراب شود چه نوع صدایی را زمزمه می کنیم؟

دیوانگی یعنی انجام مکرر یک چیز و انتظار نتیجه ی عکس داشتن.سخت ترین مطلب برای تغییر عادت این است که نیاموخته باشیم چه طور روی رفتارهای خوب کارکنیم یا آن ها را بیاموزیم